Wojny wiążą się z samym początkiem dziejów ludzkości. Żądza zdobywania nowego terytorium lub poszerzania już posiadanego jest równie stara jak człowiek. Pierwsza wojna, o jakiej wiemy, toczyła się między Sumerami i Semitami w Mezopotamii (obecny Irak) ok. 2500-2300 lat przed Chrystusem. Zwycięstwa semickiego monarchy Sargona l (założyciela dynastii akadyjskiej, która w okresie 2340-2200 przed Chrystusem władała Mezopotamią, zapoczątkowując upadek panowania Sumerów) rozszerzyły granice jego królestwa od Zatoki Perskiej aż po Liban, i rozpoczęły epokę dominacji Semitów nad Sumerami. Najsłynniejszym władcą Semitów był król Hammurabi, który stał się panem całej Mezopotamii zwanej teraz Babilonią. Stele ilustrujące militarne zwycięstwa z tego czasu ukazują maszerujące armie i szyk, w jakim były ustawione, a także ich uzbrojenie: rydwany, lekką piechotę wyposażoną w lance i tarcze, żelazne kaski osłaniające głowy żołnierzy.