W II w. przed Chrystusem posiadali oni narzędzia i techniki pracy ręcznej tak udoskonalone, że mogły przez całe wieki nie ulegać zmianie. Galowie (celtyckie ludy zamieszkujące w czasach przed Chrystusem tereny dzisiejszych Francji, Belgii i północnych Włoch) znali bardzo wiele rozmaitych technik: wytapianie metali, pobielanie (czyli pokrywanie danej powierzchni warstwą cyny), emalierstwo. Byli świetnymi hutnikami, znali się na obróbce najróżniejszych metali: brązu, żelaza, miedzi, srebra. Galijskie pługi, wozy i rydwany były technicznie na o wiele wyższym poziomie niż wyroby rejonu śródziemnomorskiego, budząc podziw Rzymian. Galowie potrafili wyrabiać beczki. A jest to technika bardzo skomplikowana, wymagająca niezwykle precyzyjnych pomiarów używanego do tego celu drewna i dokładnej znajomości reakcji drewna i metalu na wysoką temperaturę.