Starożytny Rzym był pierwszym europejskim miastem, w którym działał system kanalizacyjny. Składał się on z podziemnego kanału, zwanego Cloaca Maxima, zbudowanego ok. 600 lat przed Chrystusem w celu osuszenia Forum Romanum. Wylewanie brudnej wody do zlewu czy do muszli klozetowej jest dziś czynnością oczywistą. Nikomu nie przyjdzie do głowy wylewać wodę po zmywaniu naczyń czy zawartości nocnika za okno, co było powszechnie praktykowane w średniowieczu. Zużytą wodę odprowadzano wtedy z większym lub mniejszym powodzeniem za pomocą wyżłobionego w bruku ścieku, biegnącego przez środek ulicy, Przejście tak zanieczyszczonymi ulicami musiało być ryzykowne, dlatego też osoby z wyższych sfer miały prawo chodzić po suchszej, a więc wyżej położonej stronie ulicy.