Astronomowie i skrybowie babilońscy, twórcy kalendarza, uprawiali tę dyscyplinę wiedzy od najdawniejszych czasów. Jest prawdopodobne, że wielkie budowle megalityczne (l l M tysiąclecie przed Chr.) służyły także za obserwatoria. Na ogół panuje przekonanie, że megality z Carnac, ze Stonehenge i z innych miejsc służyły do obserwowania zjawisk na niebie, a przede wszystkim zaćmień. Jednak brak jakichkolwiek świadectw pisanych nie pozwala twierdzić tego na pewno. Za to wiedza astronomiczna mieszkańców starożytnej Mezopotamii została wielokrotnie poświadczona. Wizerunki Słońca i gwiazd zachowały się na wyrobach garncarskich sprzed 6000 lat. Również starożytni Egipcjanie posiadali rozległą wiedzę o gwiazdach. Grobowiec Ramzesa II, wzniesiony w XIII w. przed naszą erą, miał w założeniu pełnić także funkcje obserwatorium astronomicznego, Pierwszym astronomem, który sporządził listę 800 gwiazd, znanych w jego czasach, był Grek Hipparch.